Wat zijn baby’s en peuters toch schattig. Ze hebben van die kleine, schattige vingertjes en een klein, schattig neusje. Ze trappelen met kleine, schattige voetjes en dragen kleine, schattige kleertjes. Die kleertjes gaan dicht met kleine knoopjes. Die zijn vast ook schattig maar DE HEL om door die knoopsgaatjes te krijgen.
Hebben de ontwerpers van die kleren soms superkinderen? Zuigelingen die zelf hun luiers verschonen, dreumesen die hun eigen pap klaarmaken en peuters die zichz
elf voorlezen?
Mijn dochter van 1 is natuurlijk geweldig. Maar dat gekloot met die knoopjes laat ze toch liever aan dada over. Dan heeft zij alle tijd om op mijn schouder te kwijlen of om erin te bijten. Je moet doen waar je goed in bent.
En ik ben dus niet zo goed met die knoopjes. Daarom een vriendelijk verzoek aan alle ontwerpers van kinderkleertjes: gebruik knopen van een fatsoenlijk formaat. Anders draagt mijn dochter alleen nog katoen met drukknopen. Of klittenband.
Tenzij ze per se dat schattige, kleine jurkje met die bloemetjes aan wil, natuurlijk.
Of een rits, nog makkelijker.
Inderdaad. Weg met de knoop, leve de rits!
Maar het stáát wel schattig natuurlijk, vooral in dat jurkje met bloemetjes